De moed en passie van de stichters

De eerste vrijwilligers, waaronder Charles Gielen, werkten mee aan een opvangdienst voor expats die in allerijl naar België terugkeerden, naar aanleiding van de Congolese revolutie in juli 1960. Later kwam er ook een maatschappelijk werker bij de groep. Op 2 januari 1961 verhuisden ze naar de Kogelstraat 21, te 1000 Brussel, waar reeds een lokale sociale dienst bestond en een andere dienst die (toen al) zorgde voor politieke vluchtelingen en migranten. Nog later verhuisden ze naar nummer 24 van de Kogelstraat, waar er ook een huis was voor daklozen.

Kortom, zo is de polyvalente sociale dienst ontstaan die uitgroeide tot een “sociale polykliniek” als het ware, maar dan via de telefoon, naar het evenbeeld van andere hulplijnen in het buitenland.

De naam “Télé-Service” lag voor de hand: bel ons en we helpen u verder. Al snel ontpopte het zich tot een sociaal labo, bruisend van initiatieven en activiteiten.

Het Belgisch Staatsblad van 11 november 1961 kondigde de oprichting aan van de vzw “Télé-Service”, onder n° 4102.

Charles Gielen ontwikkelde een filosofie die nog altijd actueel is: “Hulp kan pas doeltreffend zijn als men ook de oorzaak aanpakt van wanhoop en armoede”.

De eerste overheidssubsidies komen binnen van het Ministerie van Volksgezondheid en Gezin in 1975.

Tezelfdertijd hebben een vijftiental projecten, die al enkele jaren of decennia liepen, de fakkel overgedragen aan overheidsinitiatieven, zoals job- of huisvestingsbeurzen, een hulpdienst voor slachtoffers van mishandeling, of een hulplijn voor eenzaamheid.

Soms is het beter om een goed project over te laten aan anderen die het tot een goed eind kunnen brengen en over meer middelen beschikken om dit te doen. Zoals Charles Gielen heel goed zei: “Je moet een dienst oprichten als er nood aan is, maar zodra anderen het kunnen overnemen, moet je het ook loslaten!”

In 1984 is het Léon Lemercier, de toenmalige voorzitter, die Christian Wijnants werft als directeur. Het is een vruchtbare periode, vol projecten. Maar er is ook de communautarisering van persoonsgebonden aangelegenheden. De oprichter had al overwogen om twee centra naast elkaar te hebben: een Nederlandstalig centrum enerzijds en een tweetalige en bicommunautair centrum anderzijds. Na de oprichting van het Brussels Gewest moest men een keuze maken. Het is de Cocof geworden (Franse Gemeenschapscommissie).

In 1991 werft Léon Lemercier Luc Uytdenbroek, die gedurende 13 jaar als derde directeur aan het hoofd van de vereniging staat en deelneemt aan de invoering van de “CASG” erkenning  (Centre d'Action Sociale Globale) die de basis vormt van structurele subsidies van de Franstalig Gemeenschapscommissie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (Cocof).

 

2000, een eeuwwisseling en nieuw adres

Luc Uytdenbroek overziet, samen met de derde voorzitter Jean-Marie de Munter, de verhuis van de 7 huizen in de Kogelstraat naar één plaats, die nog verbouwd moet worden.

Het was een periode van werven, zowel voor vastgoed als relationeel. Niet alleen kwam er een nieuw gebouw, de samenwerking moest ook nog opgebouwd worden tussen de verschillende huizen. Zij moesten immers de stap zetten van vrijwel volledige autonomie naar één gedeelde sociale ruimte. Tijdens deze “bouwperiode” verandert ook de naam van de vzw en wordt dus officieel “Espace Social Télé-Service”. Deze naamsverandering houdt ook, zoals andere sociale ruimtes (Espaces Malibran, Senghor, Cardin), een meer gediversifieerd aanbod in, met aanvullende interventies, collectieve en communautaire ontwikkeling en het vinden van oplossingen in een ruimer kader.

In 2003 vervangt Michel Kesteman Luc Uytdenbroek als directeur van de Espace Social Télé-Service. Hij komt uit de ziekenfondssector en is reeds actief in het verenigingsleven. 12 jaar lang werkt hij onvermoeibaar, met respect voor de mensen en oog voor het budget om de gevolgen van de crisis op te vangen. Hij benadrukt het belang van teamwerk en sectorale actie, een geïntegreerde en sectoroverschrijdende aanpak gefocust op maatschappij en gezondheid, als antwoord op de nieuwe stedelijke en menselijke problemen.

2015 is het jaar waarop de fakkel overgedragen wordt naar Valérie Ska, de nieuwe directrice van de Espace Social Télé-Service. Dit betekent uiteraard een gender- en generatiewissel, maar het streefdoel verandert niet: strijd tegen armoede en sociale uitsluiting.

 

Vrienden van vrienden

Sommige personen zijn verwonderd dat dit project al zo lang stand houdt, zich steeds weet aan te passen en creatief blijft. Dit vereist uiteraard enige zelfbeheersing, strategische planning, inzet en aanpassingsvermogen. Er wordt hard gewerkt om banden aan te halen, partnerschappen en netwerken op te bouwen en te onderhouden. We weten hoe belangrijk solidariteit is. Alleen kunnen we niets bereiken, dus zeggen wij: “samen sterk!”

Alleen, zouden we niet bestaan. Samen werken we pas goed. Ook vergeten we onze vriendengroep niet, die van generatie op generatie kennissen en ondernemingen mobiliseert, onze evenementen en geldinzamelingen steunt, over ons praat, al wandelend op straat, dansend, aan tafel in de solidaire restaurants, op de golfbaan, ...

Sluit u bij ons aan en verspreid onze boodschap.